Doğum günlerimde olmadığına değil
Neden yanımda yoksun diye sormadığına ağladım

Ne haldeyim diye meraklanmadığına değil
Öykümüze sahip çıkmadığına ağladım

Karanfiller dökmedin yollarıma ağlamadım
Mutlu ol yeter derdin ya buna da değil
Aynı yastığa baş koyamadığımız için ağladım

Her aradığımda bulamadığım için değil
Her bulduğumda kaybettiğim için ağladım

on yedi yaş heyecanında olmadığım için değil
Geç kalmış dönüşün için ağladım

Aşkımıza mahkum kalışına ağlamadım
Başka bir gönülde oluşuna da değil
Sevdamızın özgür olmadığına ağladım

Pembe panjurlu evimiz olmadığı için değil
Baharda bir tomurcuk içinde açamadığımıza
Ve mutlu yuvamızın bahçesinde koşan yavrularımız olmadığına ağladım

Ben mahcup sevdamız için değil

Yıllar sonra tesadüf karşılaştığımıza
İki yabancı bile olamadığımıza ağladım

Genç yaşımda seni kaybettiğim için değil
Aşk öykümüzle yaşlanamadığımız için ağladım

Sende nasıl seversen sev diyişine değil
Ellerimi uzattığımda boşluk da kalışına ağladım

Hani korkardın ya bi daha aramazsan sormazsan diye
Şimdi aramıyorum sormuyorum ve sevdiğim bunların hiç birine ağlamıyorum
Beni bu köhne dünyada unuttuğuna ağlıyorum sevdiğim

Sende unutmuş olsan da artık ağlamıyorum
Ve sevdiğim bir gün ölürcesine ağlarsam eğer

Bu senin beni unutmuş olduğundan değil
Benden habersiz ölümünden olur sevgilim…