Eğer sevda ateşim sönerse birgün
İnan olmayacak asla gittiğin gün
Kim ne derse, su misali gözlerin
Sevdamızı anlayacak, güneşi erittiği gün
Bir ışıltı doğar yüreğime
Alır götürür, bulutların ötesine
Sensizlik bir ömre bedelse eğer
Buna ne kalbim dayanır ne de bedenim
Düşüncelerim kelimelere dökülür.
Neden hiçbiri seni anlatamaz
Sevginin anlamı da bu ya
Kelimelerin bittiği yerde aşk bir
Ömür boyu devam eder…
Seni arar ama bulamaz nafile gözler
Söylemek ister değerini yitirmiş sözler
Dağlarda döner durur bir türlü dönmek bilmez haykırışlar
Fırtınalara bakar, seni düşlerim hayallerimde
Sevdamısın, aşkmısın ararım gözlerine her baktığımda
Uzaklardasın şimdi sensizim, ama sen bensiz değilsin
Yüreğim divane olmuş sanki bende misafir gibi
Sahibini bilmez kıskanırım onu senden
Geri gel yüreğim, yapamazsın sen oralarda
Yüreğim sevmiş seni bana değil ona söyle
Sana vermiş anahtarını artık beni dinlemiyor
Dert sana değil onu bana bırak yeter
Üşüyen bakışlarım daima yanındadır sevgilim.
İşte bugün yine dün oldu
Nasırlaşmış yüreğinden bahsetme bana
Kaç kez yeminlerini ezip geçtin
Kim vurduya giden aşkımı harab ettin
Tahammül de sınır kalmadı artık
Dön bir bak arkana bıraktıklarına
Birkaç hüzün ve sararmış bir resim o da yırtık
Bahçemin tüm güzel çiçeklerine değmesin
Hasretinden sual olmaz kimse seni sevemesin
Her bir adım da boğularak yaşamaya
Yüzüm kızararak aldığım nefeste yok olmaya
Sensin sebep bu kadar garip kalmama.
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Kuşlar geçiyor, derken;
Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık.
Ağlar çekiliyor dalyanlarda;
……….
……….
Orhan Veli Kanık
Copyright © 2010 - 2012