seni seviyorum adım gibi tarihim gibi ismini isimsiz duvarlara
yazıyorum kimsenin bilmedigi sarkılarda aglıyorum tarih yazıyorum al
yazmalım tarih.sen dagdaki kartalı sevdim sana güvercin oldugumu nasıl
söylerdim sen buyuktun buyuk sehrin insanıydın sana buyuk kocaman
sözler etmem gerekliydi Ama hicbirini edemedim DEDİM SANA SENİ
SEVİYORUM seni sevmeme neden olan bir sey var bilmiyorum sensizligin
bilmecesindeyim daha cözmeye calısıyorum sonbahar geliyor gözlerime
bazen dökülüyorum döküldükce rahmet oluyorum susayan sevdalara bazen
bir türkü ta derinden aydınlanmaya calısıyor icimdeki karanlık
aydınlandıkca karanlıklardan sorum seni bazen aglıyorum agladıkca seni
cok seviyorum simdi icindeki bütün sevgiler yuregine at cünkü hepsini
ama hepsini bir gün kusacaksın hani bir siirim vardı ya sana yazdıgım
aglamanın zindan oldugu bir ülkede sen prensen bense prens olacaktım
karanlıgı yenecektik mapuslar sadece aglamayı zindan edecekti yarınlar
olmasa kuracaktık umut sürgününü ayrılık zincirini hatırlarmısın?
hasret kelebegi hatırlarmısın? gözleri mehtaba benzeyen zalim kadın
hatırlayamazsın…cünkü sen unutmaya sevdalısın bense sana sevdalıyım
ben simdi yorgun bir sair gibi ben simdi yuregini alın teriyle kazanan
bir işci bedeni gibi yorgun argın kimsesiz sensiz serefsiz…. ve seni
seviyorum seni sevmeme neden olan bir sey var bilmiyorum